Nie będę ukrywał, że do napisania tego tekstu (myślę, że można nawet trochę na wyrost nazwać go felietonem) zainspirował mnie jeden z komentarzy dodany do newsa na naszej stronie, a chodziło o miejsce w rozwoju, w którym faktycznie znajduje się dzisiaj PLFA. Od razu zaznaczam, że to jest tylko i wyłącznie moja opinia (nie portalu), z którą można się zgadzać bądź nie.

Otóż z jednej strony mamy – finał ligi na Stadionie Narodowym, za tym zapewne pójdzie również transmisja meczu w ogólnopolskiej telewizji z zasięgiem z pewnością większym niż Sportklub (akurat temu kanałowi niczego nie ujmując), mamy kluby w pierwszej lidze, które mają sponsorów i budżety pozwalające na sprowadzenie graczy z zagranicy i to nie byle jakich graczy (patrz wzmocnienia Giants). W 2012 roku ponownie zobaczymy polski klub w Europejskich Pucharach (Giants), mecze rozgrywane są na coraz lepszych obiektach, towarzyszy im coraz lepsza oprawa i promocja... Wszystko było by super gdyby nie fakt, że ten piękny i bajkowy opis dotyczy zaledwie... 4 (słownie: czterech) drużyn w naszym kraju!

A co z resztą? W minionym roku w rozgrywkach organizowanych pod egidą PZFA wzięło udział 29 klubów (nie liczę BEagles i Devils B) i niestety ilość nie przełożyła się na jakość.

Bowiem z drugiej strony medalu mamy: problemy finansowe klubów grających w rozgrywkach czy to pierwszej czy drugiej ligi oraz ogromne problemy kadrowe, które były powodem oddania przez Rocks dwóch meczów walkowerem, a także zrezygnowania z udziału w rozgrywkach Scyzorów Kielce jeszcze przed ich rozpoczęciem. Problemy kadrowe nie dotyczą tylko i wyłącznie drużyn z drugoligowego frontu. Warto chociażby wspomnieć o meczu Eagles – Owls, na który Sowy przyjechały z 17 osobowym składem i jestem pełen uznania dla ich zawodników, że dali radę wytrzymać 4 kwarty.

A wracając do głównego wątku – wśród tych wszystkich większych czy mniejszych problemów pojawia się dodatkowo zupełnie odmienne postrzeganie ligi w samych klubach. Chodzi mi o głosowanie, które dotyczyło dopuszczenia do rozgrywek drugoligowych nowych drużyn oraz składów B Devils i Eagles. Na chwilę obecną w drugiej lidze nie mogą występować drużyny, które nie grały w PLFA8, a także Devils B i BEagles nawet pomimo tego, że wzięły udział w rozgrywkach ośmioosbowych (i nawet pomimo tego, że obie te drużyny znalazły się w finale!).

Nowe kluby (a w zasadzie to jeden – żeby być precyzyjnym) aby wystąpić w II lidze bez konieczności przebijania się przez ósemki powieliły schemat doskonale znany z ligi piłkarskiej czyli zwyczajnie przeprowadziły fuzję dzięki czemu „Królewscy” uzyskali upragnioną licencję.

Co jednak mają zrobić Coguars, Sabercats czy Thunders? Tego nie wie nikt, nie pozostaje im w tej chwili nic innego jak przygotowywać się do PLFA8 – moim zdaniem szkoda, bo kluby te gotowe są aby rozegrać pełny sezon w II lidze.

W tej chwili widzę 2 zupełnie odmienne obrazy naszej ligi – czyli pierwszą czwórkę PLFA, która coraz wyraźniej „odjeżdża” grupie pościgowej zarówno sportowo jak i organizacyjnie (choć jeśli chodzi o organizację to da się zauważyć zbliżających się poszczególnych konkurentów) oraz całe zaplecze drużyn, które próbują lepiej bądź gorzej radzić sobie w polskich realiach, a te jak doskonale wszyscy wiemy nie są łatwe.

Na pewno cieszyć się trzeba z rosnącej liczby klubów FA, a także coraz większej liczby widzów na stadionach, bo to pokazuje, że wysiłek wkładany w promocję futbolu amerykańskiego w Polsce nie idzie na marne. I jedyne czego bym sobie życzył, to aby wszyscy równali w górę, a od liderów oczekiwałbym dalszego wskazywania kierunków rozwoju.

Nie wiem czy udało mi się odpowiedzieć na pytanie w jakim momencie rozwoju jest nasza liga, ale mam wrażenie, że nadchodzący sezon może być przełomowy i tylko od klubów zależy czy ta „pierwsza czwórka”, o której piszę będzie stanowić konkurencję samą dla siebie, czy może wszyscy , a przynajmniej większość pójdzie w podobnym kierunku.


źródło: własne/zdjęcia: facebook