Carrier Milestones week 3

25 października 2010, 23:26; kategoria: Artykuly i Felietony; autor: Roch Bogłowski
Jako, że tygodniowo zawodników, którzy osiągają kamienie milowe jest znaczna liczba, a czasu niestety coraz mniej od przyszłego tygodnia będę opisywał tylko wybranych graczy. Kluczem do opisania zawodnika będzie schemat: minimum 600 mecz, 200 goli, 300 asyst oraz 500 punktów. Bramkarzy będę się starał opisywać wszystkich. W trzecim tygodniu rozgrywek największym wydarzeniem było osiągnięcie 1000 punktów przez Daniela Alfredssona, była to również najwyższa wartość w tym sezonie. Najczęściej pojawiała się liczba 400, a najwięcej zawodników którzy osiągnęli kamienie milowe mieliśmy z San Jose Sharks. Zapraszam do lektury:


DANIEL ALFREDSSON – OTTAWA SENATORS – 1000 POINTS

Szwed potrzebował dokładnie 1007 spotkań aby uzbierać 1000 punktów. Wyczyn ten uczcił hattrickiem w spotkaniu z Buffalo Sabres. Daniel był wybrany z dopiero 133 numerem w 1994 roku przez jego jedyny i obecny klub Senators. Już w swoim pierwszym sezonie prawoskrzydłowy dał do zrozumienia, że ma nieprzeciętny talent zdobywając 61 oczek. W kolejnych sezonach jeśli nie trapiły go kontuzje było jeszcze lepiej. Rekord punktowy osiągnął podczas kampanii 2005/2006 kiedy to zgromadził aż 103 punkty. Aflredsson jest najskuteczniejszym zawodnikiem w historii organizacji Senators z 379 golami, posiada także rekord asyst (621) i rzecz jasna punktów. Został 75 zawodnikiem w historii NHL, który dobił do bariery 1000 punktów. 37-latek posiada także złoty medal olimpijski zdobyty z reprezentacją Szwecji w 2006 w Turynie. Brat Daniela Henrik jako nastolatek także grał w hokeja jednak wybrał inny zawód i obecnie jest policjantem w Ottawie.


ALEXEI PONIKAROVSKY – LOS ANGELES KINGS – 500 GAMES

Pochodzący z Kijowa lewoskrzydłowy aż 477 spotkań z dotychczasowych 500 jakie ma na koncie w NHL rozegrał w barwach Toronto Maple Leafs. To właśnie klub z Kanady wybrał go w 1998 roku z numerem 87. Podczas 11 już letniej kariery Alexei tylko raz rozegrał wszystkie 82 mecze sezonu regularnego, miało to miejsce podczas kampanii 2008/2009. Rok później po prawie 9 latach spędzonych w Toronto został wytransferowany do Pittsburgh Penguins za Luke Caputi oraz Martina Skoule. W lipcu tego roku Ponikarovsky związał się rocznym kontraktem z Kings. W 2007 roku Ukraińcowi przyznano także obywatelstwo kanadyjskie. Numer 23 z jakim występuje zawodnik Los Angeles nawiązuje do dnia urodzenia jego dziadków.


SCOTT NICHOL – SAN JOSE SHARKS – 500 GAMES

Doświadczony center rozgrywa obecnie swój 11 sezon w National Hockey League. Pojawił się w lidze jako dopiero 272 wybór draftu 1993 przez Buffalo Sabres. W barwach „Szabel” zdołał rozegrać zaledwie 5 spotkań zanim nie przeniósł się na dwa sezony do Calgary Flames. Po przygodzie w Kanadzie Nichol powędrował na jedną kampanię do Chicago Blackhawks. Następnie na rozkładzie Scotta znaleźli się Nashville Predators gdzie rozegrał najwięcej meczy dla jednego klubu w karierze, dokładnie 209 spotkań. Po sezonie 2008/2009 związał się z San Jose Sharks gdzie występuje do dziś. O 36-latku głośno było w 2006 roku kiedy zmasakrował gracza Montreal Canadiens Jaroslava Spacka ciosem w głowę. Kanadyjczyk dostał wtedy 9 meczy zawieszenia.


TOMAS PLEKANEC – MONTREAL CANADIENS – 400 GAMES

Montreal Canadiens zdecydowali się na wybór Czecha z numerem 71 w 2001 roku. Pochodzący z Kladna center zadebiutował tok później jednak większość sezonu spędził w AHL. Kariera Tomasa nabrała rozpędu w sezonie 2005/2006 kiedy w 67 spotkaniach zdobył 29 oczek. W kolejnej kampanii było jeszcze lepiej, 81 meczy i 47 punktów, jednak największą zdobyczą punktową Plekanec może się pochwalić za zeszły sezon kiedy to uzbierał aż 70 oczek. Był to także pierwszy sezon kiedy zagrał we wszystkich meczach sezonu regularnego. Tomas związany jest obecnie z Habs 6-letnim kontraktem. Jubileuszowy 400 mecz rozegrał przeciwko Ottawa Senators. Z reprezentacją Czech Plekanec zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Świata w 2006 roku.



JAY MCCLEMENT – ST.LOUIS BLUES – 400 GAMES

Kanadyjczyk niczym specjalnym się nie wyróżnia w barwach Blues, a jednak występuje w tej drużynie regularnie już szósty sezon. St.Louis wybrali go z numerem 57 w 2001 roku. W ostatnich dwóch sezonach center rozegrał pełną liczbę spotkań sezonu regularnego. Podczas Mistrzostw Świata w 2007 roku McClement był w składzie Kanady, która zdobyła złoty medal. 400 mecz w NHL rozegrał przeciwko Pittsburgh Penguins.



TIM GLEASON - CAROLINA HURRICANES – 400 GAMES

Pochodzący ze stanu Michigan obrońca jest zastępcą kapitana Hurricanes Erica Staala, a także podstawowym obrońcą od czasu kiedy pojawił się w klubie. Jego macierzystym zespołem są Los Angeles Kings, którzy wybrali go z numerem 23 w 2001 roku. Po dwóch sezonach spędzonych w mieście aniołów Gleason wraz z Ericiem Belangerem przenieśli się do Caroliny natomiast w drugą stronę powędrowali Jack Johnson oraz Oleg Tverdovsky. Zacięta i nieustępliwa gra Tima spowodowała, że fani żartują iż jest zrobiony z Adamantu, pierwiastka, z którego zbudowany był bohater filmu X-Men Wolverine. W tym roku 27-latek zdobył z reprezentacją USA srebrny medal na Igrzyskach w Vancouver.



MIKE KOMISAREK – TORONTO MAPLE LEAFS – 400 GAMES

Zastępca kapitana w Maple Leafs otrzymał tą funkcję pomimo tego, że w Toronto jest dopiero drugi sezon. W 2001 roku draftowali go Montreal Canadiens z numerem 7, gdzie spędził sześć sezonów i rozegrał 361 spotkań. Obrońca rodem z Nowego Yorku znany jest z agresywnej gry i skupianiu się tylko i wyłącznie na defensywie. Taki styl gry powoduje, że Komisarek ma na swoim koncie jak na razie zaledwie 13 trafień. W 2009 roku Mike podpisał 5-letni kontrakt z Toronto i niestety po 6 miesiącach doznał kontuzji, która wykluczyła go do końca sezonu ale także z udziału w Igrzyskach Olimpijskich. 28-latek posiada polskie korzenie, jego ojciec Roman wyemigrował do USA w wieku 24 lat gdzie otworzył warsztat samochodowy. Zjawił się w Nowym Yorku bez znajomości języka i z jedną torbą turystyczną. Matka hokeisty zmarła na raka w 2005 roku w wieku 51 lat.


BRENT SEABROOK – CHICAGO BLACKHAWKS – 400 GAMES

Bardzo utalentowany obrońca z Richmond już na początku swojego szóstego sezonu w NHL osiągnął granicę 400 spotkań w mecze z Vancouver Canucks. Od początku kariery Seabrook opuścił zaledwie 18 spotkań sezonu regularnego. Jego macierzystym klubem są „Jastrzębie”, które wybrały go z 14 numerem w 2003 roku. Tworząc młodą parę obrońców z Duncanem Keith od razu stali się podstawowymi defensorami Chicago. W zeszłym sezonie Brent zdobył Puchar Stanleya ze swoją drużyną pokonując w finale Philadelphia Flyers. Młodszy brat Kanadyjczyka Keith gra obecnie w Calgary Flames. Zawodnik Blackhawks z powodzeniem występuje także w reprezentacji swojego kraju zdobywając w tym roku złoty medal na Olimpiadzie w Vancouver.


BROOKS LAICH – WASHINGTON CAPITALS – 400 GAMES

Pomimo tego, że Laich został wybrany w drafcie 2001 z numerem 193 przez Ottawa Senators to przez cała karierę związany jest z Capitals. W barwach klubu z Kanady rozegrał zaledwie jedno spotkanie po czym został wymieniony za Petera Bondre. Od kampanii 2005/2006 Kanadyjczyk regularnie występuje w minimum 70 spotkaniach sezonu regularnego. Dwa razy udało mu się rozegrać wszystkie mecze RS, było to w latach 2007-2009. Obrońca klubu ze stolicy USA gra bardzo ofensywnie, od 3 lat co sezon strzela minimum 20 goli.



MARK GIORDANO – CALGARY FLAMES – 200 GAMES

Kolejny obrońca w naszym zestawieniu w odróżnieniu do większości zawodników nie dostał się do ligi poprzez draft. Po skończeniu nauki jako wolny strzelec podpisał kontrakt z Calgary Flames lecz został odesłany do ligi AHL. Dobre recenzje z zespołu farmerskiego „Płomieni” spowodowały powołanie do NHL i debiut w 2006 roku. Obrońca nie potrafił porozumieć się z działaczami Calgary odnośnie nowej umowy i postanowił przenieść się do Rosji gdzie podpisał kontrakt z Dynamo Moskwa. Po roku spędzonym na obczyźnie Mark przystał na warunki Flames i parafował 3-letnią umowę. W zeszłej kampanii pomimo bardzo dużej rywalizacji w blokach obronnych kanadyjskiego zespołu Giordano potrafił się przebić i zanotował 30 punktów. Dobra gra zaowocowała powołaniem do reprezentacji Kanady i udziałem w Mistrzostwach Świata 2010.



RICH PEVERLEY – ATRLANTA TRASHERS – 200 GAMES

Kanadyjczyk po skończeniu studiów na St.Lawrence University jako wolny strzelec bez draftu związał się z Nashville Predators. W ciągu trzech sezonów spędzonych w Nashville rozegrał zaledwie 73 spotkania dzieląc sezon pomiędzy NHL i AHL. W styczniu 2009 roku Predators wystawili Peverleya na listę odrzutków skąd zgarnęli go Atlanta Trashers. Nowy klimat bardzo przypadł do gustu centrowi, który w zeszłej kampanii zdobył aż 55 punktów występując we wszystkich meczach sezonu regularnego. W meczu przeciwko Buffalo Sabes zagrał po raz 200 w NHL. W reprezentacji Kanady Rich zadebiutował w tym roku podczas Mistrzostw Świata.



DEVIN SETOGUCHI – SAN JOSE SHARKS – 200 GAMES

Urodzony 1 stycznia 1987 roku Kanadyjczyk od początku kariery występuje w barwach „Rekinów”. San Jose wybrało go w 2005 roku z numerem 8, jednak w lidze zadebiutował dwa lata później. Już w pierwszym sezonie zapisał się w historii organizacji Sharks jako pierwszy debiutant, który strzelił dwa gole w swoim pierwszym meczu w National Hockey League, miało to miejsce w potyczce z Dallas Stars. Nawet po takim wyczynie Setoguchi odsyłany był co jakiś czas na farmę do Worcester. Na dobre zadomowił się w składzie San Jose w kampanii 2008/2009 kiedy to występował w pierwszej piątce z Joe Thorntonem oraz Patrickiem Marleau.


RYAN JONES – EDMONTON OILERS – 100 GAMES

Lewoskrzydłowy „Nafciarzy” pochodzący z Chatham w stanie Ontario został wybrany z numerem 111 podczas draftu w 2004 roku przez Minnesota Wild. Zanim zdążył zadebiutować w barwach „Dzikich” został wytransferowany do Nashville Predators gdzie spędził dwa sezony rozgrywając 87 spotkań. Swojego pierwszego gola strzelił 15 października 2008 roku Martiemu Turco (Dallas Stars). Predators wystawili Jonesa na listę odrzutków skąd podebrali go Oilers. Ryan rozegrał w barwach Edmonton dopiero 12 spotkań jednak to ostatnie przeciwko swojemu macierzystemu klubowi czyli Wild okazało się setnym w karierze.



JAMIE MCGINN – SAN JOSE SHARKS – 100 GAMES

36 wybór w drafcie 2006 dokonany przez Sharks w osobie Jamie McGinna jak na razie sprawdza się jedynie po części. Lewoskrzydłowy rozgrywa swój trzeci sezon w barwach San Jose, w pierwszych dwóch wystąpił w 94 meczach zdobywając 19 punktów. Jamie zdecydowanie lepiej radził sobie w OHL, gdzie występował w barwach Ottawa 67’s, w sezonie 2006/2007 strzelił 46 goli i miał 43 asysty.


BRENT BURNS – MINNESOTA WILD – 100 ASSIST

Kanadyjczyk w tym sezonie ma jak na razie jedną asystę jednak właśnie ta asysta w meczu przeciwko Vancouver Canucks okazała się setną w jego karierze. Wild wybrali Burnsa w drafcie 2003 z numerem 20. Już w pierwszym sezonie obrońca dostał szansę pokazania się w 36 meczach, których zdobył gola i 5 asyst. Następnie z roku na rok osiągnięcia punktowe Brenta wzrastały, w kampanii 07/08 zdobył 43 oczka co jest obecnie jego najlepszym osiągnięciem. W ostatnich dwóch sezonach 25-latka prześladowały kontuzje co uniemożliwiło mu poprawienie statystyk. Zawodnik Minnesoty jest miłośnikiem zwierząt, posiada liczną kolekcję psów, kotów, jaszczurek a także węży. Z reprezentacją Kanady zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Świata w 2008 roku.



RAFFI TORRES – VANCOUVER CANUCKS – 100 GOALS

Torres w ciągu 10 lat gry w NHL zwiedził już 5 klubów. Draftowali go z numerem 5 w 2000 roku New York Islanders jednak lewoskrzydłowy nie potrafił wkomponować się w zespół rozgrywając w ciągu dwóch lat zaledwie 31 spotkań, w których nie strzelił nawet gola. Podczas trade deadline w 2003 roku został odesłany do Edmonton Oilers razem z Bradem Isbister w zamian za Jane Niinimaa oraz wybór w drafcie. Już w pierwszym sezonie wśród „Nafciarzy” Raffi strzelił 20 goli w 80 meczach. Rok później było jeszcze lepiej a mianowicie 27 trafień co do dziś jest jego najlepszym rezultatem. Po czterech latach spędzonych w Kanadzie Torres został wytransferowany do Columbus Blue Jackets za Gilberta Brule. W barwach „Kurtek” Kanadyjczyk strzelił 31 goli zanim ponownie nie musiał zmieniać środowiska. Tym razem został oddany do Buffalo Sabres za Nathana Paetscha. Po niespełna sezonie w Buffalo jako wolny agent związał się Canucks. Setne trafienie w NHL uzyskał podczas meczy z Minnesota Wild. Jego rodzice nie są rodowitymi Kanadyjczykami, ojciec pochodzi z Meksyku natomiast matka z Peru.



DENNIS SEIDENBERG – BOSTON BRUINS – 100 ASSIST

Niemiecki obrońca w całej swojej dotychczasowej karierze zdobył 118 punktów z czego aż 100 to asysty. Zaczynał w Philadelphia Flyers jako 172 wybór draftu 2001. Po 3 latach w barwach „Lotników” został wytransferowany do Phoenix Coyotes za Petra Nedveda. W kolejnym roku „Kojoty” odesłały go z kolei do Carolina Hurricanes w zamian za Kevyna Adamsa. Właśnie w barwach „Huraganów” Dennis uzbierał jak na razie największą liczbę asyst w jednym sezonie i było to podczas kampanii 2008/2009, miał ich na koncie 25. Po tym sezonie Związał się z Florida Panthers jednak ponownie został wysłany gdzie indziej, tym razem padło na Boston Bruins gdzie gra do dziś. Setną asystę zaliczył podczas spotkania z New York Rangers.





źródło: własne